بساتین

یکی از شبهه هایی که در مورد امام زمان علیه السلام، مطرح می شود این است که: امام غایب رهبر و پیشوا است و وجود رهبر در صورتی می تواند مفید باشد که حضور عادی در میان پیروان خود داشته باشد. امامی که دیده نمی شود، چگونه می تواند نقش رهبری را در جامعه ایفا کند؟ به تعبیر دیگر زندگی امام در دوران غیبت به منزله چشمه آب زلالی است که در ظلمات بوده و کسی را توان دسترسی به آن نیست. وجود مخفیانه آن چشمه چه سودی برای عموم مردم دارد و مردم چگونه از وجود پنهان او بهره مند می شوند؟ این سؤال تنها امروز برای ما مطرح نیست بلکه از روایات استفاده می شود که حتی پیش از تولد حضرت مهدی علیه السلام در عصر امامان نیز مطرح...

نکتة دوم(دربارة امام زمان(عج) و غیبت آنحضرت) س : امام غایبی که ظاهرا کسی به او دسترسی ندارد چه فایده و اثر دارد ؟ آیا دلیل قرآنی و روایی وجود دارد که شخص غایب از انظار مردم بتواند مفید فایده و منشأاثرباشد؟ ج : امام زمان(عج) درعین حال که غایب است اثرات فواید وجودی آن حضرت درعالم بسیار فراوان است ودلایل زیادی براین مطلب دلالت می کند از جمله اینکه : قرآن كريم به صراحت از وليّ غايبي خبرمي دهد[1]( درآيات 65 تا 82 سورة كهف) كه منشأ آثار و مصدركارهاي فوق العاده و حكيمانه بوده است به گونة كه مردم متوجه آن كارها نمي شدند ، بلكه تنها آثار آن را مشاهده مي كردند. آن وليّ غايب كسي بود كه حضرت موسي با او ملاقات نمود ، قرآن كريم اورا بندة از بندگان خدا معرفي مي كند كه مشمول رحمت خدا وبرخوردار از علم لدنّي...